سوی آن حضرت نپوید هیچ دل با آرزو

چون نهنگ درد دین ناگاه بگشاید دهن

باد و قبله در ره توحید نتوان رفت راست

یا رضای دوست باید یا هوای خویشتن

با چینن گلرخ نخسبد هیچ کس با پیرهن

پرده پرهیز و شرم از روی ایمان بر مدار

تا به زخم چشم نااهلان نگردی مفتتن