چون همی دانی که قرآن را رسن خواندست حق

تا به زخم چشم نااهلان نگردی مفتتن

گرد قرآن گرد زیرا هر که در قرآن گریخت

آن جهان رست از عقوبت این جهان جست از فتن

پس تو در چاه طبیعت چند باشی با وسن

چرخ گردان این رسن را می رساند تا به چاه

گر همی صحرات باید چنگ در زن در رسن