گر نبودی علم تو ذات خرد را رهنمون

وی به گرد خوان فضلت میزبانان میهمان

ذات نامحسوست از خورشید پیداتر ولیک

عجز ما دارد همی ذات ترا از ما نهان

می ندانستی خرد یک پارسی بی ترجمان

آفتاب ار بی مدد تا بد ز عونت زین سپس

چون مه دوشینه تابد آفتاب از آسمان