پیش درگاهش کمر بندد به خدمت انس و جان

هستی ما پادشاها چون حجاب راه تست

چشم زخم نیستی در هستی ما در رسان

هر که از درگاه عونت یافت توقیع قبول

چون علای دین و دولت آنکه از اقبال او

لاله روید از میان خاره در فصل خران

آنکه بذل اوست هر جا بارنامه هر غریب