چو بوتیمار شو در عشق تا پیوسته ره جویی

سکندر از ره دیگر برون آمد چو تابستان

همه دادست بی دادی چو تو در کوی دین آیی

همه شادیست غم خوردن چو دانی زیست با هجران

چو بلبل بر امید وصل منشین هشت مه عریان

اگر خواهی که تا دانی که از دریاچه می زاید

به همت راه بر می باش بر امید کشتیبان