وقت آنست که در پیشگه میخانه

چون نه ای خیره سر و در نسب خیره سران

مردمی را چو نگیرد همی این تازی اسب

یارب ای بار خداییت جهانی ز خران

ترس و لاباس بسازی چو همه بی فکران

اسب شادی و طرب در صف ایام در آر

مگر از زحمت اسبت برمند این گذران