ایمنست از نوائب حدثان

آب عزم تو گر به کوه رسد

بر هوا بر رود چو نار و دخان

هر که در فر سایه کف تست

رو که روشن بتست جرم فلک

رو که خرم بتست طبع جهان

چه عجب گر ز گوهر تو کند