بندگی کن چون خدایی کرد نتوانی همی

کاهر من سفلی بود چون تن ملک علوی چو جان

همچو جان بر آسمان از آستان رفتی سبک

گر نبودی تن ز ترکیب چهار ارکان گران

زان که باشد بنده را در بند چون تن را توان

در نهان خویش پس چون ریسمان گم کرده ای

تا سر تو پای شد پای تو سر چون ریسمان