کی کند چون حرز سودت زاری و بانگ و فغان

همچو غوک اندر دهان مار مخروش از اجل

کز خروشت دست بی دادی فرو بندد زبان

اندرین ماتم دو کف بر فرق کژدم وارنه

حرز ابراهیم پیغمبر همی خوان زیر لب

کآتش نمرود گردد بر نهادت گلستان

چون درخت ارغوان خونابه بار از دیدگان