بیامدند به امید جنگ او هر مرد

چو تیغ کرد برهنه اجلش بوسد ران

ندیده ام که کس آورده پشت او به زمین

هزار مرد بیفگند دیده ام به عیان

به پیش شاه و بدین بست با همه پیمان

ز بخت نیک یکی را ربود سر ز بدن

ز مشت خویش دگر را ز تن ربود روان