به وقت مردی احوال تیغ را معیار

نه موسئی و ترا هست نیزه چون ثعبان

هنر چگونه رسد بی کمال تو به کمال

سخن چگونه رسد بی بیان تو به بیان

به گاه رادی اسباب جود را میزان

به تو کنند نو آبادیان همی مفخر

که فخر عالمی ای راد کف خوب کمان