تو گفتی مگر ایرجش زنده شد

بدو گفت موبد که ای تاجور

یکی شادکن دل به ایرج نگر

جهان بخش را لب پر از خنده شد

نهاد آن گرانمایه را برکنار

نیایش همی کرد با کردگار

همی گفت کاین روز فرخنده باد