راحت از دیوان نجویی پس ز دیوان دور شو

در دبیرستان حیرت لوح نسیان داشتن

چند بر باد هوا خسبی همی عفریت وار

خویشتن در آب و آتش همچو دیوان داشتن

باز هل همواره دیوان را به دیوان داشتن

کی توان از خلق متواری شدن پس در ملا

مشعله در دست و مشک اندر گریبان داشتن