چو زین سودای جسمانی برون آیی تو آنگاهی

چراغ دانشت بفروز و آن گه رای سودا کن

ز موسی رهروی آموز اگر خواهی به دیدن ره

گذرگه برفراز کوه و گه بر قعر دریا کن

به راه وحدت از حکمت علامتهای بیضا کن

ره وحدانیت چون کرد روشن دیده عقلت

به نقش مهر هستیهای حسی صورت لاکن