ای مدحت تو نامه ایمان عطایی

چون شانه تو خود سبلت و ریشم همه بر کن

آن نیست مگر خواجه ما تاجی ابوبکر

ایزد نگهش دارد از هر بد و هر مکر

وی طالع تو قبله احسان خدایی

بوم از بر بام تو نپرد که نه با خود

از لطف تو همراه کند فر همایی