چشم تو ز بس حور چو بتخانه چین باد

از رنج و غم و محنت و ادبار رهایی

آن نیست مگر خواجه ما تاجی ابوبکر

ایزد نگهش دارد از هر بد و هر مکر

وز خشم تو در ابروی بدخواه تو چین باد

چونان که تو در دایره چرخ نگینی

بر چشمه خور نام تو چون نقش نگین باد