واماندگان حرص و حسد را خبر کنید

این روحهای پاک درین توده های خاک

تا کی چنین چو اهل سقر مستقر کنید

از حال آن سرای جلال از زبان حال

ورنه ز آسمان خرد آفتاب وار

این خاک را به مرتبه یاقوت و زر کنید

دیریست تا سپیده محشر همی دمد