در راه اجتهاد گمانش چو تیر بود

رایش نه رای بود که صدر سپهر بود

رویش نه روی بود که بدر منیر بود

با خصم اعتقاد زبانش چو تیغ بود

نفسش چو فعل عقل معانی نمای بود

طبعش چو ذات نفس معانی پذیر بود

در قبض و بسط لطف سیاست به راه دین