چون رفت گشت قابل ایمان خیال او

غبنا و اندها ز وثاق و وثیق او

دردا و حسرتا ز فراق جمال او

تا زنده بود قابل دین بود شخص او

بنوشت بر صحیفه روز از سواد شب

مسرع ترین دبیر فلک یک مجال او

چون دید کین سرای نیرزد به نیم جو