ای جسم جان پذیر تو خوش خوش ز روی لطف

او را همای خوانده و خود استخوان شده

ای پار اثیر بوده و امسال اثر شده

وی دی بهار بوده و اکنون خزان شده

هنجار جان گرفته و چون جان نهان شده

و آنگه ز بالکانه روحانیان چو دل

جای روان بدیده و با دل روان شده