دانی که تا چه روی به خاک آوریده ای

بر مرگ آن جوان تر و تازه از خدای

فضلی بزرگ دان که چنین آرمیده ای

دانی که تا چه شاخ بر آتش نهاده ای

دانی که در کفن چه عزیزی نهفته ای

دانی که در لحد چه شهی خوابنیده ای

صبرت دهاد ایزد و خود صابری از آنک