مهر دارد دل برو زان چشم دل باشد قریر

فاضلان را از عطا عمر کهنشان کرد نو

حاسدان را از عنا عمر جوانشان کرد پیر

الف دارد جان برو زان ذات جان دارد قرار

لاف ما از چاکریش این بس که اندر هیچ وقت

دشمنش را کس علی هرگز نخواند بی صفیر

نیک وقت از نام او شد صبح و شام و روز و شب