نور او روشن همی دارد ره همنام را

یاد او از عمر شیرین تر کند ایام را

بخت او ز آغاز او خالی کند فرجام را

مهتر راه شریعت اوست کاکنون چون سراج

تیغ خشمش تا به خون لعل دشمن یافت راه

مایه خونی نماند اندر جگر ضرغام را

ضبط کرد احکام دین چندان که زو تا روز حشر