زآنکه بر چرخ چهارم بهر خدمت آفتاب

اینت اقبال تمام از چاکریش ایام را

مایه فضلش به دست آورد تیر چرخ را

رایت رایش شکست آرد کمان سام را

پیش روی همچو بدرش پشت خم آمد هلال

فر او گاه وزیدن گر به سنگ آرد نسیم

یک سخندان را ز یک معطی نه زر باید نه سیم