راحت کلی نباشد گر تو گویی مستحیل

یک جمال از جودت و صد فرق خاکی بر مراد

یک شراب از لطفت و صد ربع مسکون پر غلیل

نعمت دنیا نباشد چون تو بخشی مستعار

آفت دوران ز سعی دولتت یابد رفات

عرصه گردون به چشم همتت باشد قلیل

بد سگالت را ز تاثیر قضا از درد زخم