آسمان اندر شمار ساحران نامش براند

اینک از بهر چنین نامی سنایی را ز شهر

روز نیک و طبع خوب و بخت خوش سوی تو راند

خواند اینک لاجرم شعری که از روی شگفت

رحمتی کن تا نگوید دشمنی کاندر دلش

عقل را بر تارک اندیشه بی حکمت نشاند

محنت و راحت همی در حضرتت بازند نرد