من چنان دانم که محنت چون همه مردان نماند

رحمتی کن تا نگوید دشمنی کاندر دلش

عقل را بر تارک اندیشه بی حکمت نشاند

محنت و راحت همی در حضرتت بازند نرد

حرص آن معنی که تا در حضرت غزنین و بلخ

ابتدا جامه تو پوشد کابتدا مدح تو خواند

این چنین شعری تراکاول ز روی فال گفت