فالش از خلعت نکو گردان که نیکت باد فال

حرص آن معنی که تا در حضرت غزنین و بلخ

ابتدا جامه تو پوشد کابتدا مدح تو خواند

این چنین شعری تراکاول ز روی فال گفت

دیده را دایم ضیا از نور دیدار تو باد

لعل را پیوسته از عکس رخسار تو باد

بوی عنبر همتک اخلاق خوشبوی تو شد