شاخ پنداری بدان ریزد همی بی طمع زر

چون همی هنگام آن آمد که بی سامان شود

از برای آنکه تا پرده ش ندرد باد مهر

هر زمان بر صحن او از شاخ زر باران شود

تا چو ایرانشه مگر آرایش بستان شود

تا در ایران خواجه باید خواجه ایران شاه باد

حکم او چون آسمان بر اهل ایران شاه باد