آن ولی را گاه بخشش همچو دولت دستیار

روی خورشید درخشان را کند بس تیره وام

گه به دیوان همچو تیر اندر بنانت کلک تیز

خامه ای کو پخت کاری را که ماند از بخت خام

و آن عدو را گاه کوشش همچو محنت پایدام

زرد گشت از قوت اندیشه و نبود عجب

گر کسی زاندیشه بسیار گردد زرد فام