زان بود چون هر دو گوهر گاه تند و گاه رام

زرد گشت از قوت اندیشه و نبود عجب

گر کسی زاندیشه بسیار گردد زرد فام

شخص و فرقش دارد از صفرا و از سودا اثر

او میان بربسته و چون او به پیشت چرخ و دهر

او زبان بگشاده و چون او به مدحت خاص و عام

خاصه این بنده کز آب نظم مدحت ناگهان