شعر او پرورده باشد همچو ابروی چگل

چار طبع و هر سه نفس و هر دو عالم یک خدای

زو گزیده تر نبیند هیچ کس معنی گزین

زو ستوده تر نیابد هیچ کس مردم ستای

قافیتها دلربای و تنگ همچون چشم فای

مادح و ممدوح را چون او ندیدم در جهان

در سخن معنی طراز و در سخا معنی فزای