شو نوای بیخودی چون ساز موسیقار زن

در میان عاشقان بی آگهی چشم و دهان

اشک عاشق وار پاش و نعره عاشق وار زن

گر همی خواهی که گردی پیشوای عاشقان

سنگ در قندیل طالب علم عالم جوی کوب

چنگ در فتراک صاحب درد دردی خوار زن

گر ز چاه جاه خواهی تا برآیی مردوار