باد بود آن خاکدانی چند کاسکندر گرفت

برد آب روی بد دینان صفای رای او

تا دل ایشان ازین غم شعله آذر گرفت

لیکن اندر جنب آن آبی که ناگه یافت خضر

آفتاب از طارم نیلوفری در عاشقی

از برای راه و رویش رنگ نیلوفر گرفت

باد جسمانیست کامد جاذب خاک سیاه