در زاری کارم نگر چون داری از حالم خبر

عالم به عیش اندر ببین تا مر ترا گردد یقین

کاندر همه روی زمین مسکین تر از من نیست کس

آرام جان من مبر عیشم مکن زیر و زبر

رحمی بکن زان پیشتر کاید جهان بر من به سر

بگذار تا در رهگذر با تو برآرم یک نفس

دایم ز حسن آن صنم چون چشم او بختم دژم