نیم شرر ز عشق بس تا ز زمین عافیت

ور نه شراب دیگری نشکند این خمار را

شد ز تو زهر خوردنم مایه رشک عالمی

بسکه به ذوق می کشم این می ناگوار را

دود بر آسمان رسد خرمن اعتبار را

وحشی اگر تو عاشقی کو نفس تورا اثر

هست نشانه ای دگر سینه داغدار را