تاریخ برخوان گه گهی خوبان عهد خویش را

چون نیش زنبورم به دل گو زهر می ریز از مژه

افیون حیرت خورده ام زحمت ندانم نیش را

با پادشاه من بگو وحشی که چون دور از تو شد