نبود اگر به بزم تو ، بند زبان مرا

عمری به سر سبوی حریفان کشیده ام

هرگز ندیده است کسی سرگران مرا

از یک نفس برآر ز من دود شمعسان

وحشی ببین که یار به عشرت سرا نشست

بیرون در گذاشت به حال سگان مرا