بعد عمری کامدی بنشین زمانی پیش ما

کس نزد هرگز در غمخانه اهل وفا

گر بدو گویند بر در ، کیست گوید آشنا

چیست باز این زود رفتن یا چنین دیر آمدن

چون نمی آید به ساحل غرقه دریای عشق

می زند بیهوده از بهر چه چندین دست و پا

گفته ای هر جا که می بینم فلان را می کشم