ما را ز درد کشته و غافل ز درد ما

ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما

از تیغ بی ملاحظه آه ما بترس

اولیست اینکه کس نشود هم نبرد ما

در آه ما نهفته خزان و بهار حسن