که بلبل تو به زاغ و زغن هم آواز است

که بر خزانه این رازهای پنهان زد؟

که قفل تافته افتاده است و در باز است

به اعتماد کس ای غنچه راز دل مگشای

نه زخم ماست همین از کمان دشمن و بس

که دوست نیز کمان ساز و ناوک انداز است

زمان قهقهه کبک ، خوش دراز کشید