باز آ و حسن جلوه ده و عرض ناز کن

در دل همان محبت پیشینه باقی است

آن دوستی که بود در این سینه باقی است

کان دل که بود صاف چو آیینه باقی است

از ما فروتنی ست بکش تیغ انتقام

بر خاطر شریفت اگر کینه باقی است