بر سینه چنان خورد که از جوشن جان جست

ابروی تو جنبید و خدنگی ز کمان جست

این چشم چه بود آه که ناگاه گشودی

این فتنه دگر چیست که از خواب گران جست

من بودم و دل بود و کناری و فراغی