جویی که چند فرسخ از آن شیر آمدست

ملک دل مرا که سواری بس است عشق

با یکجهان سپاه به تسخیر آمدست

در خاره کنده اند حریفان به حکم عشق

بی لطفیی به حال تو دیدم که سوختم

وحشی بگو که از توچه تقصیر آمدست