رفته از عمان و دیگر سوی عمان آمدست

ناتوان موری به پابوس سلیمان آمدست

ذره ای در سایه خورشید تابان آمدست

قطره ای ناچیز کو را برد ابر تفرقه

سنگ ناقص کرده خود را مستعد تربیت

تا کند کسب کمالی جانب کان آمدست

بی زبان مرغی که در کنج قفس دم بسته بود