خوش باشد اگر هست کسی را سر پیکار

باری تو چه مرغی و کدامت پر و بالست

با بلبل خوش لهجه این باغ چه لافد

سوسن به زبان آوری خویش که لالست

ناورد گه ما سر میدان خیالست

خاموش نشین وحشی اگر صاحب حالی

کاینها که تو گفتی و شنیدی همه قالست