نام گو موقوف کن وحشی که این طومار شوق

حسن را در دست استغنا سر زنجیر کیست

بنده ای چون من که خواهد از تو قیمت یک نگاه

آورد گر دیگری در بیعش از تقصیر کیست

هست گویا کز زبان عجز بی تاثیر کیست