به شاهی برو آفرین خواندند

همه نامداران کشورش را

بفرمود تا پیش او آمدند

همه با دلی کینه جو آمدند

زبرجد به تاجش برافشاندند

چو جشنی بد این روزگار بزرگ

شده در جهان میش پیدا ز گرگ