افراشت تازیانه و مرکب جهاند و رفت

برخاستم که دست دعایی برآورم

دشنام داد و راه دگر کرد و راند و رفت

از پی دویدمش که عنان گیریی کنم

وحشی نشد نصیبم ازو تازیانه ای

چشمم به حسرت از پی او بازماند و رفت