چشم غارت کرده را صعب است از دیدار دوخت

دیگران هم رخصت ار خواهند دستوری مباد

هر مرض کز عشق پیش آمد علاجش بر منست

لیک جانم را ز درد رشک و رنجوری مباد

هیچ عاشق را الهی هرگز این کوری مباد

جوهر حسن تو کنج خانه آباد نیست

بر بنای جان وحشی نام معموری مباد